Luca Tempel is een ervaren angstcoach en de oprichter van Coachpraktijk Tula. Met haar achtergrond in de tandheelkunde en coaching helpt ze volwassenen en kinderen om van hun angst voor de tandarts af te komen en de controle over hun mondgezondheid terug te krijgen.
In een consultatiebureau stond een moeder bij de balie, haar angst duidelijk zichtbaar. Met een bevende stem vroeg ze om hulp voor haar driejarige zoontje Jaden, wiens tandartsbezoeken altijd uitliepen op een drama. Ze benadrukte dat ze niet wilde dat haar zoon hetzelfde angstige gevoel zou ervaren als zijzelf. Vol liefde en vastberadenheid wilde ze de vicieuze cirkel van angst doorbreken.
Een ontmoeting vol veiligheid
Toen Jaden binnenkwam, was hij verlegen en stil, met zijn lievelingsknuffel stevig vastgeklemd. Zijn knuffel diende als zijn veilige haven in de onbekende, klinische omgeving. Ik pas direct een cruciale coachingstechniek toe: rapport opbouwen via non-verbale afstemming. Door op ooghoogte met Jaden te communiceren, legde ik de basis voor vertrouwen. Een kind kijkt liever niet op naar een vreemde in een medische setting.
Ik begon niet met Jaden, maar met zijn knuffel: "Wat een stoere knuffel heb je daar! Vind je hem heel erg lief?" Door de focus te verleggen naar iets vertrouwds, creëerde ik een gevoel van veiligheid en herkenning.
De kracht van voorspelbaarheid: Tell-Show-Do
Vertrouwen bouw je niet op met abstracte praatjes, maar met voorspelbaar handelen. Daarom maakte ik gebruik van de Tell-Show-Do methode in de tandheelkunde voor kinderen. Ik legde in simpele bewoordingen uit wat we gingen doen, liet Jaden zelf de speekselzuiger bedienen en voerde de handeling uit.
- Vertellen: We gaan op een speelse manier tanden tellen met mijn 'telstokje'.
- Tonen: Ik laat hem zelf de speekselzuiger bedienen en laat hem wennen aan de geluiden in de tandartspraktijk.
- Doen: De daadwerkelijke behandeling uitvoeren.
Het doorbreken van angstprojectie
Bij het lopen naar de behandelstoel kwamen we een bekend fenomeen tegen: angstprojectie. De moeder nam plaats in de stoel om het goede voorbeeld te geven, maar haar spanning was voelbaar. Jaden weigerde haar vanzelf te benaderen. Kinderen pikken stresssignalen feilloos op.
In plaats van te duwen, koos ik voor reframing. Ik nodigde Jaden uit om zelf op de stoel te klimmen en maakte er een speels moment van. Geen dwang, geen strijd, alleen een veilige uitnodiging.
De essentie van het verhaal
Ongeacht de leeftijd van de patiënt, draait alles om respecteren van grenzen en opbouwen van vertrouwen. Mijn overtuiging is simpel: angst verdwijnt door veiligheid te bieden, niet door te pushen.
Uit onderzoek blijkt dat tandartsangst bij volwassenen vaak voortkomt uit ervaringen in de kindertijd. Als we de mondgezondheid van de toekomst willen waarborgen, moeten we vandaag bij kinderen beginnen. Dit vereist geborgenheid, behoud van autonomie en positieve bekrachtiging.
